Jun 28, 2016

10 гадоў забароны руху па праезнай частцы

Часам здаецца, што яшчэ крыху — і мяне будуць у школы запрашаць, каб я расказваў небыліцы пра тое, як нібыта езьдзіў па горадзе па праезнай частцы і дарогаю з Малінаўкі да Залатой Горкі абганяў сама меней чатыры тралейбусы. Не таму, што такі вялікі гоншчык, а бо сярэдняя хуткасьць тралейбусаў у Менску 16, а ў маладога нежанатага раварыста >18, — простая задачка па матэматыцы, праўда, дзеці?

І па праезнай частцы езьдзіў не таму, што такі ўжо салавей-разбойнік, а проста правілы такія былі. Даўным даўно, дзеці. Да пачатку сьвету.

Да 2006 году.

Калі на восьмы дзень ад стварэньня сьвету роварам сказалі езьдзіць па ходніках, я паспрабаваў напісаць пешаходам дапаможнік па выжываньні. Мне было відавочна, што ім будзе цяжэй за ўсё, але таксама было ясна, што (глядзі апошні абзац).

Прайшло 10 гадоў. У чыноўнікаў, якія апошні раз бачылі ровар у мультфільме з катом Леапольдам, было дастаткова часу, каб давесьці тэарэтычна ідыёцкую сытуацыю да практычнага абсурду і агрэсіі.

Яны ніколі ня будуць хадзіць у спальным раёне па ходніку ў два мэтры ўшыркі, палова якога адмаляваная на бытта «велапаласу». Таму яны не пабачаць, што з такой размалёўкай побач з мамай ужо ня зьмесьціцца тата, а дзіцё лепш трымаць на кароткім павадку або ў чамадане. А ўявіць — уяўленьня службовыя абавязкі не патрабуюць.

Ты ж бачыў фотку таўстуна зь бітай? Але глядзі не на таўстуна, а на ходнік і «веладарожку». Гэта спальнік. Найбуйнейшы, з нуля пабудаваны спальнік краіны. І ў гэтым чалавешніку — пешаходная дарожка дваім разысьціся, а два ровары ўжо не разьедуцца.


І гэта нават ня самае канфліктнае месца. Бліжэй да «Спартовай» пачнуцца зыгзагі ды ўслоны. Бліжэй да Кунцаўшчыны — броўнаўскі рух на прыпынку. А каля Каменнай Горкі ўвогуле ўсё абарвецца.


Чыноўнікі, якіх мы не выбіраем, зрабілі ўсё, каб звычайны камʼютынґ кожны дзень ператвараўся ў прыватную антыраварыстычную (-пешаходную, -аўтамабілістычную) апэрацыю. Не наўмысьля, зразумела, а проста таму, што прафнепрыдатныя.

А цяпер хатняе заданьне, дзеці. Прафнепрыдатныя — гэта (увага, новы панятак!) эўфэмізм. Прачытайце дома пра эўфэмізм і знайдзіце неэўфэміністычныя адпаведнікі. Запісваць у сшыткі ня трэба. Сустрэнемся на велапалосах.

Jun 9, 2016

MOMO

Бессэнсоўнасьць колаўторквалак можа набываць самыя гламурныя формы

Jun 1, 2016

Пасьля таго як я купіў смартфон, даведаўся багата новага.

Сёньня ён мне паведаміў, што я прыехаў на працу зь сярэдняй 25, што адпавядае сярэдняй хуткасьці аўтамабіляў у сталіцы нашай радзімы (крыху сьпяшаўся, не адмаўляю). А сярэдняя на велабане, кажа мне гэтая пляскатая штуковіна (калі нібыта і не сьпяшаюся), — 28.

То бо калі б у мяне ад хаты да працы была нармальная веладарожка, то я б прыяжджаў хутчэй за машыны.

Таму ў Менску трэба ўдарнымі тэмпамі будаваць новыя разьвязкі і падземныя пераходы, каб раварысты чым даўжэй іх абʼяжджалі. Неяк так:

Выява — http://labs.strava.com/heatmap/

Feb 3, 2016

Чалавек без машыны? Сьмешна!

У апошнім студзеньскім выпуску праграмы «Перахоп» прэс-сакратар ГУУС Менскага гарвыканкаму Аляксандар Ластоўскі выбраў аб’ектам дасьціпных міліцэйскіх жартаў раварыста, які едзе па засьнежанай дарозе недзе ў лесе. Проста таму, што едзе па засьнежанай дарозе.


Раварысты ж — яны езьдзяць увогуле дзеля сьмеху і бяз дай прычыны. Таму не існуе веладарожак паміж паселішчамі, таму ў Менску выкідаюць шнэкаротарамі сьнежную твань з праезных частак на ходнікі.



Таму ў ПДР ёсьць насамрэч сьмешны пункт пра забарону руху ў сьнегапад і галалёдзіцу, хоць у галалёдзіцу ровар з шыпаванкамі — найбясьпечнейшы спосаб дабрацца дадому, а сьнегапад ровару ўвогуле не перашкода. Таму зімовы велабан выглядае так:


А там, дзе чыноўнікі ня кпяць, а займаюцца працай і расстаўляюць акцэнты, што гораду карысьней, зімовы ранак выглядае так:


Месьцічаў Оўлу ўдзесяцёра менш, чым менчукоў. Малыя гарады Беларусі таксама маюць чым пахваліцца ў неаўтамабільнай інфраструктуры. Горкі, напрыклад:



Гэй, мамаша, ты давай, прыпынак там кароткі зрабі, адпачні…


Oct 27, 2015

Просты рэцэпт ідэальнай веластаянкі

99% менскай роварнай інфраструктуры зроблена «на адчапіся». Але ж ёсьць месца хараству! На гэтым здымку ідэальна ўсё: правільная форма веластаянкі, прыгожы паліраваны мэтал, і да ўсяго — відэаназіраньне.