Зімовы велабан

Колькі выпадковых фотак зь сёньняшняга велабану.

Ахвотнікам зімовых пакатушак раю прыгледзецца да суседніх паркаў і зон адпачынку — велабан пакрыты ледзянымі пупурышкамі, актыўна выкарыстоўваецца пешаходамі, ну й не забывайма пра масты — нават самы малы ля Аранскай я ўзяў толькі з разгону.

Спаймалі сэрыйнага велазлодзея

Практычна на канвэер паставіў 27-гадовы мянчук крадзяжы ровараў. Зь вясны да глыбокай восені злодзей умудрыўся зьвесьці больш за 50 ровараў, якія стаялі ля крамаў ды іншых гандлёвых кропак. Спосаб крадзяжу зладзюжка вынайшаў даволі арыгінальны. На «справу» ён браў заплечнік і кусачкі

Пахаджваючы ля гандлёвых цэнтраў, прыкмячаў дарагія ровары, пасьля гэтага па-гаспадарску падыходзіў да іх, прысядаў побач, пераварочваў заплечнік зь сьпіны на плячо, прасоўваў у яго руку, браў кусачкі й праз загадзя прарэзаную на дне заплечніка адтуліну зразаў замок, якім ровар быў прышпілены на стаянцы. Пасьля гэтага праз тую самую адтуліну ён уцягваў у заплечнік замок ровара, потым проста сядаў на чужога жалезнага каня, як на свайго, і зьяжджаў. Разьлік быў вельмі дакладным, бо мінакі ў ягоных руках кусачак ня бачылі, замка, адпаведна, таксама. Усё выглядала законна, то бок: прыйшоў гаспадар, завязаў матузкі й паехаў дахаты. Няўлоўнага злачынцу неаднаразова фіксавалі відэакамэры гандлёвых цэнтраў і крамаў, але дазнацца ягоную асобу было цяжка.

У канчатковым выніку супрацоўнікі міліцыі выйшлі на сьлед злодзея й затрымалі яго на гарачым. Дарэчы, мянчук не хаваючы назваў усе месцы, адкуль рабіў крадзяжы.

Прадаваў скрадзеныя ровары ён ля рынкаў за 150-200 тысяч рублёў, а атрыманыя грошы ў залежнасьці ад настрою траціў на кавярні й рэстарацыі, паведамляе Андрэй Курак з Маскоўскага РУУС у «Вячэрнім Мінску».

Веледарожкі патрэбныя, але сьпярша трэба зьлётаць на Марс

Заўважана, што як сканчаецца актыўны веласэзон, СМІ, чамусьці, зьвяртаюцца да велатэмы. Ну, лепш у халады, чым ніколі.

Гэтым разам парадавала віцебская газета «Народнае слова», а дакладней — начальнік аддзелу арганізацыі дарожнага руху ДАІ УУС аблвыканкаму Айвар Жораў:

— Пакуль у Віцебску будаўніцтва роварных дарожак неактуальнае і з эканамічнага пункту гледжаньня немэтазгоднае. Інтэнсіўнага руху раварыстаў у горадзе не назіраецца, а, згодна з будаўнічымі нормамі, веладарожкі прадугледжваюцца пры інтэнсіўнасьці руху больш як 50 раварыстаў у гадзіну. Мы згодныя, што веладарожкі патрэбныя, але сьпярша нам трэба выканаць больш тэрміновую працу: стаіць праблема добраўпарадкаваньня дваравых тэрыторый, забесьпячэньня месцаў для паркоўкі транспарту, пашырэньня праезнай часткі вуліц.

Што да двароў, парковак і іншага добраўпарадкаваньня, то праблема сапраўды стаіць стойма — даўно і трывала. Ды што там двары — «некартэжныя» вуліцы даўно і трывала стаяць у лужынах, ямінах і вечнай гразі. І нарэшце, калі ўжо нават у Віцебску ёсьць праблема з шырынёй праезнай часткі, то гэта званочак чыноўнікам — пацікавіцца, скуль такія праблемы бяруцца і ці дужа дапамагае лішняя паласа дарогі за кошт, скажам, зьнятага адасобленага трамвайнага руху.

Зрэшты, з адказу зразумела, што для раварыстаў у Віцебску не зьбіраюцца рабіць нічога і ніколі.

Ня бачыш веладарожкі? А яна ёсьць

Далей — цікавей. Газэта распавядае пра клопат пра раварыстаў і іх чорную няўдзячнасьць:

«У горадзе ёсьць роварная дарожка па вуліцы Чкалава на ўчастку ад Маскоўскага праспэкту да праспэкту Будаўнікоў. Але раварыстаў на ёй крайне мала».

Газэта, відаць, паверыла даішнаму начальніку на слова, бо калі б журналістка, якая не паленавалася зганяць у Нямеччыну, каб аўтарскі сфоткаць ровар дойчэпошты, праехала пару прыпынкаў да Чкалава, то магла б на свае вочы пераканацца, што 800-мэтровая бугрыстая пункцірна асфальтаваная палоска з абодвух бакоў можа выкарыстоўвацца хіба для нанясеньня калецтваў раварысту ў розных частках цела.

Гэтая палоска перакрытая галінамі дрэваў, перарэзаная сьвяжуткімі бардзюрамі, ніколі ня чышчаная, глуха перагароджаная дэкаратыўнымі агароджамі ў савецкім стылі, ну й нарэшце папросту нідзе не абазначаная якімі-кольвек знакамі, якія б суадносілі яе з раварыстамі. Будзьце пэўныя, я б зафоткаў і адправіў у кам'юніці ruki_iz_zhopi.

Старажылы кажуць, што калісьці знакі тыя стаялі й бардзюраў не было, але асфальт быў такі самы жахлівы і хто езьдзіў — той езьдзіў па праезнай частцы, балазе трафік быў тады вальнейшы і задача пашыраць праезныя часткі не стаяла.

Цяпер там ня «крайне мала», там ноль раварыстаў, я бачыў на Youtube аднаго раварыста, які ўмее езьдзіць па дрэвах ды платах, але, баюся, ён ня зь Віцебску.

Разумна, рацыянальна і ўпустую

— Будаўніцтва веладарожак — задавальненьне дарагое, — працягвае чыноўнік, — бо асфальт, праектная дакумэнтацыя, сама праца каштуюць грошай. У Менску пайшлі іншым шляхам: шырокія ходнікі сталі падзяляць разьметкай. Вельмі разумна і рацыянальна.

Вось дзе парадокс: веладарожка каштуе грошай, і разьметка каштуе грошай. Перарывістая веларазьметка асобных ходнікаў, як паказаў і працягвае паказвае «менскі шлях», не дае роўна ніякага эфэкту. То бо і фарба, і аплачаная праца проста марнуюцца. У чым жа разумнасьць і эфэктыўнасьць?

Вось бы ўсіх у аўташколы

Далей чыноўнік дзеліцца сваім сынкрэтычным уяўленьнем пра дарожны рух:

Правілы дарожнага руху не забараняюць рух раварыстаў па праезнай частцы і ходніках. Трэба толькі быць гранічна ўважлівымі, а ў цёмны час сутак абавязкова надзяваць камізэльку павышанай бачнасьці ці пазначаць сябе адблісковымі элемэнтамі, пераказвае газэта свайго суразмоўцу.

— Аўтамабільная дарога — гэта месца, дзе можна знаходзіцца, маючы пэўнае права, веды, кваліфікацыю. Правы мусяць мець усе, нават раварысты. Тады, я ўпэўнены, мы зможам пазьбегнуць многіх непрыемнасьцяў, — нагаварыў пры канцы Жораў.

Так і ўявіліся школы па ПДР для раварыстаў, а асабліва пешаходаў, якіх да атрыманьня правоў возяць на навучаньне і здабыцьцё кваліфікацыі на спэцтранспарце — бо як жа ты выйдзеш на аўтадарогу, не заслужыўшы права і не аплаціўшы ў касу.

Ілюстраваны запіс веларазмовы з праграмы «Пятае кола» на радыё «Сталіца»

Сёньня выйшаў з тэлефону ды ў эфір на Радыё «Сталіца» ў праграме «Пятае кола». Радыё файнае, але вяшчае на замшэлых ультракароткіх хвалях. Я званіў у Гандлёвы дом «Гарызонта», дык нават там у мяне перапыталі «А УКХ — гэта ж FM?». Дык вось каб дабро не прападала ды й каб нешта абнавіць на «Белавеле», выкладаю сюды з карцінкамі.



Дзякуй за фоткі хлопцам і дзяўчатам з onliner’а і poehali, як ужо пра іх гаварылі, дык грэх не паказаць.

Велапаласа на Крупскай. Відэа. 1:1

Велапаласа на Магістральнай, Машынабудаўнікоў, Крупскай. Тэкст.

Велапаласа на Малініна. Відэа. 1:1

Велапаласа на Малініна. Тэкст.