Учора Zoom спытаў, як сьцісла патлумачыць асаблівасьці роварнага руху ў Менску.
![]() Велаквэст на Несьцерава |
Ну вось як?..
На гэтай пляцоўцы ідзе будаўніцтва праекту «БелаВела» — пра ровары па-беларуску. Далучайся!
Учора Zoom спытаў, як сьцісла патлумачыць асаблівасьці роварнага руху ў Менску.
![]() Велаквэст на Несьцерава |
Posted by
czyk
at
10:14
0
comments
Links to this post
Labels: Менск, інфраструктура
і майстэрня «Велацэнтру»
перайшла на несэзонны графік працы:
па аўторках, чацьверках і суботах — ад 11-й да 19-й.
Posted by
czyk
at
13:22
0
comments
Links to this post
22 верасьня Менск падтрымае сусьветную акцыю «Дзень без аўтамабіляў» — упершыню на афіцыйным узроўні.
З ініцыятывай далучыцца да «Дня без аўтамабіля» выступіла сёлета ў ліпені міністэрства транспарту. У верасьні эстафэту падхапіла міністэрства прыроды.
Менш аўтамабіляў — гэта здаровы лад жыцьця, чыстае паветра, бясьпека на дарогах. Дасягнуць гэтага за дзень немагчыма, але паказаць, што калі аднаго ранку машыны так і застануцца сабе спаць у гаражы, сьвет не абрынецца — можна.
Зрэшты, першы беларускі дзень без аўтамабіляў пройдзе пераважна на паперы. У лепшым выпадку — на дзьвюх вуліцах: Маркса і праспэкце Пераможцаў — іх, магчыма, перакрыюць. Аўтмабілісты могуць перакваліфікавацца ў пасажыраў ці раварыстаў па жаданьні. Скуль гэтаму жаданьню ўзяцца, не ўдакладняецца. Довады адваротнага — у менскім цэнтры спрэс. Праз паўгораду ня ходзяць трамваі, паездка ў мэтро спалучаецца з знадворнымі перабежкамі й двайной аплатай, праспэкт Дзяржынскага — у гразі і заторах. Ня ўздоўж кожнай дарогі ў горадзе ёсьць нармальны ці нават хоць які ходнік, і адзінкі зь іх прыстасаваныя для бясьпечнай язды раварыстаў. А прыехаўшы на ровары на працу, большасьці давядзецца шукаць вольнае дрэва пад вокнамі — цывілізавана пакінуць экалягічны транспарт няма дзе.
Таму калі хто з аўтамабілістаў забыўся, як гэта жыць без машыны ў Менску, «Дзень без аўтамабіляў» — выдатная нагода пераканаць яго ў слушнасьці паездак на аўто.
«Дзень без аўтамабіляў» мае сэнс, калі ёсьць аргумэнты для аўтамабілістаў. Якасныя веладарожкі, бясьпечныя велапаркоўкі, свабодны і прадказальны грамадзкі транспарт з дакладным раскладам на прыпынках, тралейбусы, у якіх не цячэ дах, аўтобусы, у якіх не баісься самлець.
Абавязковай гэтая акцыя стане хіба для пракурорскіх работнікаў па ўсёй краіне. Ім прапанавана прыйсьці на працу пешшу або прыехаць на грамадзкім транспарце. Пракурорскі работнік на ровары — відаць, занадта рэвалюцыйнае відовішча.
Тым часам, у панядзелак эфэктыўнасьць акцыі замярацьмуць фізычна, каб дазнацца, ці паменела шкодных рэчываў у менскім паветры. Вось толькі ці не змарнуе ўсе высілкі ўдзельнікаў акцыі пара старэнькіх МАЗаў?
Першы «Дзень без аўтамабія» быў праведзены ў францускім Ля Рашэлі ў 1997 годзе. Праз год гэтая акцыя ахапіла ўсю краіну. У 1999 годзе да Францыі падключыліся Італія і Швайцарыя, пасьля чаго ідэя распаўсюдзілася па ўсёй Эўропе. У 2005 годзе акцыя праходзіла ў 1005 гарадах 33 эўрапейскіх краін. У 2007 годзе ў ёй ужо бралі ўдзел 1353 гарады ў 37 эўрапейскіх краінах і ў некаторых гарадах Канады. Штогод прыхільнікі экалёгіі пры падтрымцы адміністрацый гарадоў і мястэчак спрабуюць паказаць, што ў гарадах можна цудоўна жыць без аўтамабіляў, загазаванасьці й затораў.
Posted by
czyk
at
13:44
0
comments
Links to this post

Новы агляд ад alex_radko.
Posted by
czyk
at
19:10
0
comments
Links to this post
Labels: агляды, Менск, інфраструктура

Новы агляд ад alex_radko.
Posted by
czyk
at
12:01
0
comments
Links to this post
Labels: агляды, Менск, інфраструктура
Знайсьці дарогу безь велапаласы становіцца ўсё складаней, а хочацца ўсё больш. Тым больш што тэхналёгіі раварызацыі ходнікаў становяцца ўсё больш прасунутымі.
На Магістральнай, Машынабудаўнікоў і Крупскай зьявіліся новыя недадарожкі — бяз фарбы й без паловы знакаў — можа, пакуль. З бардзюрамі ў траціну 28-цалёвага кола ды пераскокваньнем на розныя бакі дарогі цераз 6+1 палос ды тры сьветлафоры — пэўна, назаўжды.
Гэткая раварызацыя пагражае скончыцца скутэрызацыяй: па бардзюрах скакаць ня трэба, на пешаходных сьветлафорах па два разы на адным скрыжаваньні стаяць ня трэба, па бугрыстым асфальце трэсьціся ня трэба, у рамонтніцую камізэльку ўлазіць ня трэба, правы атрымліваць ня трэба, пэдалі круціць ня трэба. Едзеш сабе па ўкатаным асфальце, па любой вуліцы, хоць самым праспэктным праспэкце!
Так што, спадар Паўлаў, не чакайце, пакуль абвеладарожаць ходнікі з Цэнтральнага раёну ў Завадзкі — купляйце скутэр. На ровары, думаю, вам ня дужа спадабаецца.
Posted by
czyk
at
14:06
0
comments
Links to this post
Labels: агляды, Менск, інфраструктура
Карэспандэнтка «МК» пракацілася раніцай па цэнтры гораду на «байку» й зразумела, што ў Менску раварыстаў ня любяць ані кіроўцы, ані пешаходы.
— Бардзюры ў горадзе высокія — прытармажвай перад імі. На дарогу старайся не выяжджаць — могуць зьбіць. І ўвогуле — будзь уважлівая й асьцярожная, — папярэджваў сусед Андрэй, у якога я ўзяла ровар для экспэрымэнту.
— Зразумела, рызыкаваць ня буду, — супакоіла суседа.Толькі наступным ранкам уцяміла, што абяцаньне было неразважлівым. Цяпер я ведаю: менскія раварысты дужа рызыкуюць. Кожны дзень.
Posted by
czyk
at
22:40
0
comments
Links to this post
Labels: Беларусь, цікавосткі
На мінулым тыдні «Менскі кур’ер» напісаў вялікі матэрыял пра мэгавеладарожку ўздоўж Сьвіслачы. Апроч не аднойчы паўтораных зьвестак, ёсьць у выданьні й новыя цікавосткі.
Напрыклад, што вуліцу Купалы трэба будзе пераходзіць па мосьце, што веладарожка будзе асьвятляцца да 23-й гадзіны, што побач зь пешаходнымі мастамі церазь Сьвіслач будуць будаваць роварныя. Ну і, самае цікавае, што значок ровара на ходніку для некаторых можа стаць апошнім штуршком у раварызацыі насельніцтва. =)
— Мы скончылі будаўніцтва ўчастку веладарожкі на вуліцы Пуліхава, а цяпер укладваем плітку ля Аранскай. Некаторыя часткі трасы пакуль не чапалі: дзесьці грунт трэба ўмацоўваць, дзесьці пашыраць набярэжную Сьвіслачы, — расказаў Андрэй Капусьцін, майстра ААТ «Будмост».Ад стадыёну «Дынама» Сьвіслач віляе ў бок парку Горкага, агінаючы канцэртную залю «Менск» і яшчэ некаторыя будынкі. Абрысы трасы бачныя практычна паўсюль. Адзін з участкаў пралягае проста ля станцыі мэтро «Першамайская». Дарэчы, ад стадыёну да парку пешаходная плітка ўжо выкладзеная, а вось асфальт для раварыстаў пакуль не зьявіўся.
— Ідэя цудоўная, траса вельмі зручная. Едзеш на ровары й адчуваеш лучнасьць з сваім горадам, — падзяліўся ён уражаньнямі. — Шкада, што пакуль асфальт паклалі толькі на невялічкім участку веладарожкі. Часам даводізцца пераносіць ровар церазь пешаходны пераход, а некаторыя месцы аб’яжджаць.Празь некалькі гадоў раварысты цалкам змогуць пацясьніць на менскіх вуліцах аўтамабілі — многія аўтааматары перасядуць на двухколавы транспарт. Паветра стане чысьцейшым, а менчукі — здаравейшымі. І ніякіх затораў на дарогах. Вось гэта ўжо па-эўрапейску!
— Я жыву ў Чыжоўцы. Нядаўна ўздоўж усёй вуліцы Ўбарэвіча нанесьлі разьметку — дарожку для пешаходаў і дарожку для раварыстаў. Раней толькі думала пра тое, што можна было б на працу на ровары езьдзіць. А цяпер дакладна вырашыла, ровар ужо зьбіраюся купляць — езьдзіць жа зручна будзе.Аляксандар, перакладчык, 27 гадоў, раварыст са стажам:
— На ровары ежджу ўжо другі год. Усё мінулае лета на працу — толькі на «байку»: нашмат прыемней, чым піхацца ў задушлівым транспарце. А на аўтамабілі ў заторах часта стаяць даводзіцца.Ёсьць, праўда, і праблемы. І галоўнае нават ня ў тым, што ў горадзе мала спэцыяльных дарожак, хоць і гэта немалаважна. Самая, на мой погляд, вялікая праблема — у саміх людзях: і кіроўцы, і раварысты, і пешаходы часта паводзяцца на дарозе некарэктна. Год таму, напрыклад, езьдзіць па праезнай частцы на ровары было ня гэтак страшна. А цяпер паток машын стаў большым, цісьнешся да краю, а аўтамабілі на поўнай хуткасьці міма праяжджаюць, які-небудзь МАЗ праедзе — дык і за жыцьцё страшна становіцца… Самі раварысты часта ігнаруюць правілы бясьпекі, у цёмны час сутак ня ўсе абазначаюць жалезных коней ліхтарамі й сьвятлаадбівальнікамі. І яшчэ адзін момант: з экіпіроўкай для раварыстаў у нас пакуль ня дужа добра. Шлемы, пальчаткі, налакотнікі прадаюцца дзе-нідзе, але выбар усё роўна, я лічу, недастатковы. А гэта ж таксама элемэнт бясьпекі.Уладзімер, кіроўца тралейбуса, 45 гадоў:
— У мяне прадузятае стаўленьне да раварыстаў: многія зь іх папросту ня ведаюць Правілаў дарожнага руху. Вось нядаўна адзін такі парушальнік ехаў проста перад тралейбусам, увесь паток транспарту затрымліваў. Мала таго што ён рухаўся пасярод праезнай часткі, дык побач з дарогай яшчэ і ходнік быў, па якім ён і мусіў быў ехаць(згодна з ПДР па праезнай частцы рух раварыстаў дазволены толькі пры адсутнасьці роварнай дарожкі, узбочыны й ходніка, па праезнай частцы трэба ехаць не далей за 1 мэтар ад яе правага краю. — Заўвага аўтара)

— Тут два пешаходныя масты — ля дамбы й цырку, — камэнтуе Віталь Віталевіч. — На жаль, яны ня змогуць зьмясьціць адначасова пешаходаў з раварыстамі. Таму мы пабудуем дадатковы мост.Зьехаўшы па ім, уздоўж левага берагу ракі ў парку пад’яжджаем да вуліцы Першамайскай. Набярэжная пад мостам у гэтым месцы вельмі вузкая, таму яе давядзецца пашыраць. А вось наступны ўчастак уздоўж вуліцы Пуліхава ўжо практычна пабудаваны, на дарожку нават разьметка нанесеная. Праўда, пешаходны мост цераз раку давядзецца рэканструяваць, каб на ім маглі зьмясьціцца і пешаходы, і раварысты, не ствараючы адзін адному перашкод.
— Мост, які тут ёсьць, мы таксама рэканструюем, — працягвае Віталь Руцкі. — Па ім мы трапляем на востраў, зь якога на левы бераг Сьвіслачы перакінуўся «гарбаты» масток — задужа гарбаты. На яго ня толькі раварысту, але й пешаходу складана ўзьбірацца. Таму мы яго прыбяром і пабудуем новы.Далей — участак веладарожкі ўздоўж ракі ў раёне вуліцы Індустрыяльнай. Ён ужо практычна гатовы. Затое пад мостам на вуліцы Ванеева, ля тралейбуснага дэпо, ёсьць вельмі неспрыяльны ўчастак — стромы бераг, увесь парослы хмызьняком. Тут, абяцае галоўны архітэктар праекту, будуць умацаваныя берагі ракі й пройдзе веладарожка.
— Каля гэтага вадасховішча, у якое ўпадае Сьвіслач, веладарожка пакуль закальцоўваецца. Справа ў тым, што неўзабаве Сьвіслач і вадасховішча будуць ачышчацца, — тлумачыць Віталь Руцкі. — Далейшае праектаваньне можа пайсьці па некалькіх варыянтах: альбо веладарожка будзе працягнута ў парк 900-годзьдзя Менску ў Чыжоўку, альбо за кальцавую, альбо ў Лошыцу. Час пакажа.
—Ёсьць добры прыклад лыжэролернай трасы ў раёне праспэкту Пераможцаў, якая вельмі запатрабаваная гараджанамі: яны з задавальненьнем праводзяць тут вольны час. — адказвае Віталь Віталевіч. — Да таго ж у багата якіх гарадах сьвету веладарожкі ўжо даўно будуюць, каб разгрузіць цэнтры ад аўтамабіляў. Дарэчы, менчукі, якія жывуць у раёне Сьвіслачы, змогуць пры ахвоце езьдзіць на ровары нават на працу. З гэтай нагоды ў нас ёсьць пажаданьне да адміністрацый раёнаў: для зручнасьці раварыстаў няблага было б пабудаваць ля знакавых прадпрыемстваў, буйных аб’ектаў, крамаў, школ велапаркоўкі.
Posted by
czyk
at
11:09
0
comments
Links to this post
Labels: Менск, навіны, інфраструктура