Oct 27, 2008

Закрыта на зіму

<…>
Определить сроки проектирования и строительства 1-й очереди Объекта 2006—2007 годы, 2-й очереди — 2008 год.


Решение №1074 от 25.05.2006 «О размещении велодорожки в водно-зеленом диаметре»




Яшчэ адзін год будаўніцтва мэгавеладарожкі ўздоўж Сьвіслачы мінуў. Паводле першасных плянаў меркавалася здаць яе сёлета цалкам. Але ў канцы лета тэрміны здачы ссунулі яшчэ на год. Пры канцы плюсавога сэзону я выправіўся на агледзіны зробленага будаўнікамі. І хоць стараўся засьпець дзень, аднак большую частку справаздачы давялося рабіць па цемначы. Месцамі было экстрэмальна.


Шлях пачаўся ад моста церазь Сьвіслач на Арлоўскай. Ля яго ляжыць вялізная гурба пяску і пліткі. З-пад яго ж у кірунку Вясьнянкі пачынаецца напаўгатовы ўчастак дарожкі


Ад моста на дарожцы пакладзены першы слой асфальту. Хочацца спадязвацца, што калі пакладуць другі, лужыны стаяць ня будуць




Асфальт заканчваецца праз 400 мэтраў, каля астраўка. Затое «пешаходная» плітка ўжо пакладзеная. Тут веладарожцы для прыгажосьці зрабілі пару лішніх выгінаў. Цікава, ці паставяць знакі абмежаваньня хуткасьці?


Наступны раз асфальт зьяўляецца ля спарткомплексу. Там стаіць і розная будаўнічая тэхніка. Праўда, а 17-й пятніцы, ніякага шаваленьня ўжо не было.


Дарожка робіць пару круцялёў і трапляе ў пералесак. Мокрае лісьце не дае разагнацца, таму застаецца болей часу палюбавацца на вакольнае хараство. Зрэшты, калі дарожку здадуць, хацелася б, каб раз-пораз яе ўсё-такі падмяталі.


Перад ролернай трасай дарожка проста абрываецца. Відаць, тут і збудуюць славутыя два масты. Праўда, незразумела, чаму і дзе два.

Калі выехаў на Піянэрскую вуліцу, спытаў у даішніка, ці няма тут дзе веладаржкі. «Дык вось жа яна!», — упэўнена паказаў ён на лыжа-ролерную трасу. Ад Піянэрскай — перагон да Пуліхава. Заадно міні-агляд веладарожкі на экс-Машэрава. Вось нешта раскапалі на скрыжаваньні зь Піянэрскай.


Але бардзюры, выглядае, паніжаць не зьбіраюцца.

Знак веладарожкі павярнуўся бокам і паказвае на сходы да крыніцы.


Ставяць бардзюры і ўздоўж веладарожкі. Напэўна, каб прыгажэй было. Перад узгоркам веладарожка абрываецца й па вузкім лапіку асфальту трэба перабрацца на суседнюю пешадарожку, бо там праз пару дзясяткаў мэтраў, ла разголістага дрэва, веладарожка пачнецца зноў. Зьніадкуды — як жа іначай!



Цікавы экспанат ля спарткомплексу — двайны бардзюр.

Адзіны з выгляду цалкам гатовы ўчастак веладарожкі пачынаецца ад моста на Першамайскай



Ліхтары, разьметка, добры асфальт. Вось толькі менш сабак без павадкоў і напысьнікаў там выгульваць ня сталі. Парачкі — тыя таксама ідуць роўна над двайной суцэльнай лініяй разьметкі. Раварысты пятнічным вечарам на дарожцы мне не сустрэліся.


Гатовая веладарожка заканчваецца ля пешаходнага моста на Чырвонаармейскую.

Па веладарожцы на супрацьлеглым беразе ня скажаш, што зь ёй вазіліся паўгоду


На месцы асфальту — рыхлы пясок уперамешку зь немалымі камянямі.

На пешаходнай дарожцы, ужо закладзенай пліткай, пэрыядычна трапляюцца яміны ва ўсю шырыню, часам сымбалічна агароджаныя, а часам і так кінутыя.



У такім выглядзе дарожка паўколам даходзіць амаль да моста на вуліцу Леніна. З мосту адкрываецца від на працяг веладарожкі. Пакуль незразумела, як яна будзе перабірацца на той бок. Відаць, давядзецца новы нізкі мост ставіць.



Зь «Першамайскай» станцыі можна будзе выходзіць проста на веладарожку.


Адразу за станцыяй веладарожка і заканчваецца — перад мастом па вуліцы Леніна.

Працяг — за мостам ля 2-га інтэрнату БДУ. Стан такі самы, што і на Чырвонаармейскай — пясок, друз і будаўнічы хлам на велапаласе; плітка з праваламі — на пешаходнай.


Каля «дзясяткі» веладарожка зноў пераскоквае на іншы бок і будуецца там, дзе дагэтуль не было ніякай набярэжнай.

Сказаць па праўдзе, я троху павагаўся, перш чым ехаць у цемру гэтай пусткі. Тым больш, што было даволі прадказальна, што веладарожка скончыцца, нават не дайшоўшы да чыгуначнага моста.


Бо далей — самае вузкае месца для веладарожных будаўнікоў. Сантымэтраў дваццаць-трыццаць.

Інтрыга наступнага году — як яны правядуць тут веладарожку, і ці ўдасца ім гэта за год, або ўвогуле — ці ўдасца. Да гэтага часу, як кажуць на Discovery Channel, я б ня раіў катацца там па начах.


Апошні ўчастак пачынаецца за гарбатым мастком ля вуліцы Індустрыяльнай. Яго пачалі рабіць крыху пазьней за пуліхаўскі, і нават пасьпелі пакласьці адзін слой асфальту. Ліхтары не гараць, цемра суцэльная.



Гэта ўжо Серабранскі завулак. Наколькі я зразумеў, цяпер ён тут і заканчваецца. Нават бардзюры ў два шэрагі паставілі. А замест гравійнай аўтамабільнай дарогі да вуліцы Ванеева будзе веладарожка. Цікава, ці зьмірацца з гэтым тутэйшыя аўтамабілісты і ці не давядзецца дзяліць веладарожку і зь імі? Тут веладарожка ўжо заасфальтаваная, але вакольнае ўпарадкаваньне толькі пачынаецца. Сьвежая зямля, гурбы пяску, валяюцца ліхтарні.


Заканчваецца дарожка так, як і пачыналася — «фірмовай» гурбай пяску і пліткі. Далей, здаецца, у бок Чыжоўкі капаць і не браліся.

Вядома, адразу напрошваецца выснова, што веладарожка робіцца надта марудна. Дзіва што — за ўвесь год давялі да ладу толькі караценькі адцінак на Пуліхава — дзесь 1/28 усяе дарожкі. Шмат дзе за паўгоду не пасьпелі пакласьці як сьлед асфальт, а дзесь нават пясок не завезьлі.

Гэта пры тым, што яшчэ не прыступалі да самага складанага — будаўніцтва веламастоў і праходу цяжкіх месцаў, як на Аранскай, ля Сьвіслачы ў Серабранцы й Лошыцы.

Калі ўзяты тэмп працы захаваецца і надалей, наступным летам тэрміны адкрыцьця давядзецца зноў пераносіць.

Мапа фотарэпартажу

1 comment:

  1. скоро новый год...
    http://www.ljplus.ru/img4/a/l/alex_radko/081114_4916.jpg

    ReplyDelete