Jun 9, 2010

Роварам няма «Прастора»

(Сцэнка ў адной дзеі. Месца дзеяньня — Менск, Партызанскі праспэкт, 182)

— Добры дзень! Ці далёка вашая кніжка прапановаў? Хачу вам веластаянку прапанаваць.

— А ў нас ужо ёсьць!

— Веластаянка?

— Прапановы!

— І як веластаянка?

— Ня будзе!

— Чаму?

— Гэта вельмі дорага.

— Мэталічныя слупы ўкапаць?

— Вы ведаеце, колькі трэба ўзгадненьняў? Гэта вялікія грошы — зацьверджаны праект памяняць!

— Гэта ж не гіпэрмаркет перабудаваць, гэта паставіць маленькую металічную канструкцыю.

— Вось нават у кватэры пляніроўку памяняць — на мільён узгадненьняў! А гэта ж гіпэрмаркет...

— Ну але ж вось «Гіпа» і «Карона» неяк паставілі.

— Ня ведаю. Тут жа яшчэ разьвязка не дабудаваная нармальна.

— ?

— Будуць рабіць разьвязку на Партызанскі.

— І як гэта зьвязана зь веластаянкай?

— Ну ня ведаю.

— Але ўсё ж давайце я вам прапаную.

— Калі ласка. Але не разумею, навошта прапаноўваць тое, чаго ніколі ня будзе. Вось паглядзіце, у нас ужо адказ гатовы. Вам такі самы прыйдзе.

(Працягвае паперку)

— Выдатна, будзе свой, адсканірую, у інтэрнэт павешу.

— Няўжо часу не шкада?

— Я сьцісла.

No comments:

Post a Comment